Marokko---Marrakesch

Op 1 januari stonden we lekker fris op, geen spoor van een kater Traditioneel ontbijtje derin en dan maar eens een taxi aanhouden De derde petit taxi stopte! Waar moet je heen? Station! Okee, kom er maar bij (zat al een mevrouw in de taxi die dezelfde trein moest hebben). In een wip waren we er en tijd zat om zeer luxe koffie te kunnen drinken in een segafredo tent. Op een scherm aan de muur werden videoclipjes gedraaid van schaars geklede dames die zwijmelend uit zee kwamen hollen of rondhupsten in een korenveld met een klein doorzichtig lapje om.

De treinreis verliep rustig, het gaat allemaal niet zo tgv hier, maar we schoten lekker op in onze boeken en keke af en toe naar wat herders met hun scheiten (schapen en geiten).

Marrakesch is dus ECHT totaal anders dan Rabat, Meknes of Fes. Begint al bij de taxichauffeur die 5 keer meer vraagt dan we willen betalen. We negeren hem verder en er komt al een ander die het voor minder doet, dus wij op naar nummer drie Goed wel behoorlijk afgedongen maar we betalen zeker twee keer teveel. Meter? Wat is een taximeter?

Op een plein waar we afgehaald zullen worden bellen we naar de riad. We krijgen antwoord in het Nederlands. De hotelbeheerder (met kekke pet en tas) komt ons halen. Uitvoerig vertelt hij ons waar we op moeten letten in de stad, want die is zijn ogen vol gevaren. De kunstemakers op Het Plein willen geld van je, je zult verdwalen in de soekhs als je niet op de daken let maar op de etalages (die volgens hem steeds verradelijk anders kunnen zijn). We lachen er inwendig een beetje om, we hebben tenslotte de soekhs van Fes ook overleefd! De riad is een plaatje, totaal anders ingericht (veel ikea dingen, want Nederlandse eigenaresse), maar het doet toch oosters aan (gek, want Marokko ligt helemaal niet in het oosten?). We brengen de spullen naar de kamer en gaan de stad in. We Het PleinHet Pleinwandelen een beetje over Het Plein (La Place, of Djemaa el Fnaa, zoals het officieel heet). We zien slangenbezweerders, apen-trainers, een mevrouw die met een hoop plastic tasjes heel hard schreeuwend (echt heeeel hard) over het plein loopt te banjeren. Tientallen eetstalletjes zorgen voor een nieuwe definitie van het woord smog. Het is een gaaf sfeertje. We gaan eten waar onze hotelbeheerder heeft aangeraden heen te gaan (hier is nog niemand ziek vandaan gekomen). We hebben leuk uitzicht over het plein, er zijn jonge Marokkanen bezig leuke muziek te maken, maar het eten is flut. We zeggen dit wel tegen de ober, (hij krijgt een fooi omdat we een extra mooie plek kregen om te zitten). Daarna in de riad wijn besteld en lekker lezen. Toch vroeg pitten, want morgen veel te doen!

dakterrasdakterraspaleispaleispaleispaleisop straatop straatTuinTuinWe stonden niet te vroeg op, en kregen een heerlijk ontbijtje in de zon op het dakterras. Eitje erbij, helemaal top. Toen met de taxi naar de tuin van Yves Saint Loraint . Was leuk om te zien, veel blauw en veel cactussen (waar zat overal kaktussen? :- ) .Daarna gingen we naar Dar Menebhi, het museum van Marrakesch. Zoals verwacht stelt de tentoonstelling niet bar veel voor, maar wat een tegelwerk, houtsnijwerk, hoekjes en zuilen in dit pand! We krijgen een lamme vinger van het fotograferen. Ik kies er vaak voor om drie opname te maken met 3 belichtingen, hoop die foto's te kunnen combineren tot opnames die wel een hoog dynamisch bereik hebben..Voordat we naar de Medersa Ben Youssef (koranschool) gaan drinken we thee op een terras van het museum. Ik wil eerst even naar de wc, maar de BITCH! die het terras beheert wil dat ik eerst bestel! Ik zeg dat Yvonne dat wel kan, maar ze staat er op! Raar mens, ik ga gewoon toch... Als ik terug ben is er gewoon thee, ik bedoel maar. tuintuintuintuinschoolschoolschoolschoolschoolschoolDe koranschool is een soort doolhof van kamertjes , gangen en nissen. Geeft wel een goede indruk van het soort kloosterleven dat zich hier moet hebben afgespeeld indertijd. Zeer fotogeniek gebouw. Het combikaartje dat we hadden gekocht geeft ook toegang tot de Koubba Ba'Adiyn een koepeltje uit 1106. Ietwat onooglijk ding, maar als je goed kijkt wel heel bijzonder... Pas in 1948 hier herontdekt, zo midden in de stad. lichtlichtvideowallvideowallfietsfietshmmmhmmmWe lopen door de soekhs, die hier minder kruipdoorsluipdoor zijn dan in de andere steden. Maakt ze meteen een stuk drukker, want hier rijden ook fietsen, brommers en auto's! We kopen geen souvenirs meer, behalve een mooie schaal, tegeltjes met vissen er op, een dolk met nep-amber handvat voor ReinieR en nog wat zaken hahahaha. Na een heerlijke grapefruitsap met citroenijs, zijn we redelijk kort voor sluitingstijd komen we bij het Palais Bahia (doet me altijd een beetje aan de Bahai denken). Ooit moet op straatop straatpaleispaleisbikkebikkeaan tafelaan tafeldit een schitterend paleis geweest zijn, maar het is hier en daar toch schromelijk vergane glorie. Lopend over straat zien we een straatverkoper die een speciaal treinsetje verkoopt.. Osama Bin Laden, zittend op een skateboard, wordt achtervolgd door Bush in een tank! En maar rondjes rijden! Eigenlijk is er iets in me dat wil dat ik het koop, maar Yvonne weet me te overtuigen dat het niet iets is om grappen over te maken.. Ik laat het. We eten op La Place bij een staletje. Bij ons aan tafel schuift een keur van toeristen en Marokkanen aan. Ik geniet van de overdaad aan indrukken. "savonds in de Riad met een glas wijn (lekker maar duur!) en een boek. Morgen vangt de thuisreis aan met de trein naar Cassablanca.


afbeelding van iemand

die bevert moet maar ff oppassen, anders kom ik hoogst persoonlijk naar den helder...... daar is osama kinderspel bij - rik kan het weten


afbeelding van Bevert

Potverpikkie! Yvon heeft een slechte invloed op je: dat treintje had het goed gedaan op de afdeling ... hahaha


Wat een heerlijke logje...

Ik heb bijna een jaar in Marokko gewoond, onder andere in Marrakesh, en dit verhaal neemt me weer helemaal terug!


Gebruikerslogin

Navigatie

Laatste reacties