Oud worden, natuurlijk wil Capt.KRik! oud worden.. enige is dat ie niet oud wil ZIJN..
Kwam bij Deen Wies tegen, Ken Wies nog van de MAVO-tijd, was toen mijn beste vriendin.. Wies kreeg anorexia, en ik zocht haar vaak op (kon nix doen, maar goed) en zie haar nu vaak op het schoolplein van de Montessori, waar haar zoon Seb (sebastiaan) en dochter Annemee (Geen behang ter wereld genoeg om dat schatje 8er te plakke, maar wel een gaaf kind!) op zitten met Tonny(9).
Zegt Wies dat ik ff haar moeder gedag moet zeggen. Ik zeg dahk niks zie.. Nee zegt ze, mijn moeder is doorzichtig tegenwoordig... en idd, staat er een heeeeeeel dun krom wijffie bij de tijdschriften. ik er heen... 'hallo', mensje herkent me niet (10 kilo erbij, kaler en bril...) dus ik zeg ken je me niet meer? 'Oh ja', zegt ze, 'Richard!' (oernaam van Capt.KRik), 'nu je wat zegt herken ik je stem' Ikke weer.. Gaat het goed met je? 'ja hoor, harstikke goed! nou, leuk je gesproken te hebben enzo' (dit alles ff gecomprimeerd dus)... ikke weer naar Wies.. 'Hoe oud is je moeder nou?'. '82'. 'goddegod, wat weegt ze nu?' '37 kilo'. 'pfff, Wies, weet je nog wat jij toen woog?' ' ja'zegt ze, 'ik woog 30 kilo toen'... goddegot zeg, kon ze zo op mijn arm zitten zonder daddik moeite hoefde te doene... Gelukkig is Wies nu een gewoon gezond mens geworre en is der moeder een gewoon gezond oud besje... Nu KRik nog gezond oud worre... Hoop dahk beetje fit blijf.. Lekker zwemme en renne moet ik kunnen blijven doen hoor..