Het mannetje.....
had zijn auto aan de overkant geparkeerd. Hij stak over om ons de weg te vragen naar ‘de Kogken route’, hij sprak engels met een duitsig accent. Hij bleek Deen te zijn, en had jaren geleden een burgemeestershuisje gezien langs de Koggenroute en wilde dat nu fotograferen (wij echt geen idee), maar het was harstikke mistig… Èn passant vertelde hij dat hij jaren in Iran had gewerkt, een huis in Brazilië had en dat hij net een nieuwe baan in Mexico had gevonden (ik zei nog, ‘You do get arround a bit’…)…Hij was een technicus, en had geen goed woord over over het werkklimaat in Iran. Iedereen krijgt daar niet een functie omdat hij er goed in is, maar omdat hij connecties heeft.. En als het werk dan niet goed gedaan is, krijgt de buitenlander de schuld. Als de buitenlander iemands functioneren aankaart, dan is hij ‘onbeleefd’. En natuurlijk begon hij over de tsunami van moslims te praten….. (volgens mij in Denemarken echt geen probleem…).
Interessant tiepje.. Maar het werd tijd om weer te gaan renne… auwieauw, de kuitjes helemaal koud geworde…. Pff nu na een dag nog last van.
De mensen die ik tegenkom tijdens m'n rondje rennen zeggen nooit veel. Soms krijg ik een "hup 1-2-3!" of een "lekker kontje!". Misschien ren ik te hard voor een goed gesprek?! ;o)
Ja, maar ik loop met Mavr, en das een lekker ding, veel meer aanspraak!